Kliknij tutaj --> 🥊 co mówić na przesłuchaniu

3.8K views, 85 likes, 69 loves, 47 comments, 16 shares, Facebook Watch Videos from Fryderyk Karzełek: Kochani Chciałem dziś zaprosić Was do obejrzenia retransmisji webinaru Magdaleny Daniłoś pt. Słowa i wyrażenia podobne do słowa mówić. Lista słów i wyrażeń podobna do słowa mówić: mówić bez kartki, mówić bez sensu, mówić byle co, mówić bzdury, mówić delikatnie, mówić do kogoś, mówić do rzeczy, mówić komplementy, mówić na pamięć, mówić na wiatr, mówić nie, mówić nieprawdę, mówić niewyraźnie Tłumaczenia w kontekście hasła "jak możesz mówić" z polskiego na angielski od Reverso Context: jak możesz tak mówić Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja Koniugacja Documents Słownik Collaborative Dictionary Gramatyka Expressio Reverso Corporate Tłumaczenia w kontekście hasła "przesłuchaniu musisz" z polskiego na angielski od Reverso Context: Dlatego, na przesłuchaniu musisz odpowiadać krótko. Tłumaczenia w kontekście hasła "Pana przesłuchaniu" z polskiego na angielski od Reverso Context: Pana przesłuchaniu w sądzie. Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja Koniugacja Documents Słownik Collaborative Dictionary Gramatyka Expressio Reverso Corporate Je Me Propose De Vous Rencontrer. Odpowiedzi Ja nie chodziłam do szkoły muzycznej, bo stwierdziłam, że będę wolnym strzelcem i nie będę uczyła się schematowo XD Ale moje rodzeństwo chodzi do tej przecudownej (sarkazm rzacz jasna) placówki i co nieco wiem. Najlepiej zaśpiewaj piosenkę z przyzwoitym i choć trochę ambitnym tekstem. Wszystko byle nie disco polo (a zdarzały się takie osoby :D). Radzę także, żeby melodia nie była zbyt trudna, bo śpiew jest bez podkładu. Polecam polski rock. Według mnie to najlpszy wybór XD Spróbuj: "Ludzie niepowszedni" , "Wszystko ma swój czas", "Jaki był ten dzień", "Czarny chleb i czarna kawa" itp. Ja na egzamine śpiewałam Sarsa- "Naucz mnie". Wchodzisz do takiego pomieszczenia w którym znajduje się pięcioro osób z komisji. Musisz się przestawić powiedzieć coś o sobie, a potem podchodzisz z jedna osoba do fortepianu i musisz powtórzyć dźwięki,dokończyć melodie itd. Jeżeli chcesz się dostać do wyzszej klasy niż pierwszą 1 stopnia,to musisz także zagrać na instrumencie (tak było w moim przypadku).Życzę Ci powodzenia na egzaminie 😀Ja jestem teraz w 2 klasie cyklu 4 letniego. Piosenka drewnianych mnie 😀 [LINK]pewnie sobie poradzisz XD Nigdy nie byłem w szkole muzycznej, ale wiem, że musisz wybrać piosenkę, którą Ci się dobrze śpiewa. Jeśli czujesz, że piosenka dobrze brzmi w twoich ustach, wyjdzie dobrze ;) Powodzenia.. From First To Last- Emily moim zdaniem trudne w ch*j Zaśpiewaj coś co znasz, bo nie masz już czasu na naukę czegoś nowego i najlepiej coś z lat 80 - 90, bo pewnie ludzie z tych lat będą cię przesłuchiwać. Najlepiej coś po polsku, gdzie będziesz mogła pokazać jak śpiewasz wysoko i nisko. Ja wybrałabym chyba coś z repertuaru Lady Pank Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub został wezwany na przesłuchanie jako świadek a wyszedł jako pokrótce opowiem tą historię:kilka miesięcy temu mąż chcąc pomóc 16 latce która uskarżała się że napastuje ją kolega ze szkoły zwierzyła się mojemu mężowi a on namawiał ją do powiedzenia o tym oponowała mówiąc że boi się jego usilnych naleganiach postanowiła powiedzieć o tym ale poprosiła żeby mąż był przy tym obecny. Nadmienię że mąż mówił mi iż ona się w nim zakochała ale on od razu powiedział jej że jest żonaty i nic z pojechałam z nim do ich domu i byłam świadkiem rozmowy jej matki i tej tej siksy jak się dowiedziała o tym molestowaniu prze tego kolegę podziękowała mężowi za pomoc i obiecała zająć się tą sprawą a mąż powiedziała że jak trzeba to on będzie zeznawał jako świadek( i tak zrobił).Więc "trochę" się "zdziwił" jak dostał wezwanie na rozpytanie w marcu a jeszcze bardziej jak dziś po przesłuchaniu jako świadek dowiedział się że jest podejrzanym o groźby jakiś absurd! Mam wrażenie że to zemsta ze strony tej siksy za to że została prze męża że podobno mąż powiedziała że jak "powie mi (żonie) o tej znajomości to ją zabije Znam męża od lat i wiem że on nigdy by tak nie ja będę przesłuchiwana jako świadek i:1. czy mam odmówić składania zeznań czy mam mówić iż wiedziałam o tej znajomości(myślę ze prokurator nie wie że ja wiem o tej znajomości) mam odmówić składania jakichkolwiek powiedzieć że wiedziałam o tej znajomości i odmówić odpowiedzi na pozostałe opowiedzieć w całości o spotkaniu z tą kobietą w jej domu i jej że po przesłuchaniu męża jako świadka a teraz jako podejrzanego prokuratura nie może wykorzystać jego wcześniejszych zeznań czyli że mąż może "legalnie" kłamać w swojej mogę zrobić aby mu na 1000% pewna że on jej nie groził a zrobiła to z zemsty. :evil: Proszę o odpowiedźPozdrawiam Zarówno przesłuchanie danej osoby w charakterze świadka i odbieranie od niej zeznań przez organy procesowe (sąd, prokuratora, organy policji), jak i sposób uzyskiwania wyjaśnień od oskarżonego lub obwinionego są szczegółowo unormowane. Zeznanie lub wyjaśnienie, które zostało wydobyte przemocą, groźbą bezprawną, przy użyciu technik psychomanipulacji, hipnozy, zastraszania czy innymi nieakceptowanymi metodami sprzecznymi z zasadami demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) nie mogą stanowić dowodu tego, co zostało przy ich użyciu stwierdzone. Dowody takie można zatem kwestionować w toku postępowania odwoławczego od wyroku, a nawet już w trakcie postępowania przed sądem pierwszej instancji, jeśli określonych niedozwolonych metod pozyskiwania dowodów dopuściły się organy ścigania na etapie postępowania przygotowawczego (dochodzenie, śledztwo). Zapobieganie zjawiskom „patologicznym”, jakich przykłady wskazano wyżej, przede wszystkim należałoby rozpocząć od zwiększenia świadomości prawnej społeczeństwa. Ktoś, kto zna swoje prawa, wie także czego w danej sytuacji może spodziewać się ze strony funkcjonariuszy publicznych, sądów i organów ścigania, będzie posiadać więc umiejętność realnej oceny, które z zachowań, z jakimi się zetknął, nie mieści się z zakresie prawidłowego procedowania. Jeśli komuś takiej świadomości prawnej brak, powinien we własnym interesie skorzystać z pomocy fachowego obrońcy z wyboru lub z urzędu, jeśli występuje w postępowaniu karnym lub wykroczeniowym odpowiednio w charakterze podejrzanego, oskarżonego lub obwinionego. Skala interesującego Panią zjawiska być może jest przedmiotem zainteresowania pracowników ośrodków dydaktycznych (uczelni) z katedr prawa i postępowania karnego. Jednak oczekiwanie wskazania nawet szacunkowych danych o częstotliwości nieprawidłowego pozyskiwania zeznań, wyjaśnień jest nierealne, gdyż wymagałoby to stałego analizowania wszystkich toczących się spraw karnych i wykroczeniowych w skali całego kraju i na każdym ich etapie, a to jest obiektywnie niewykonalne. Z punktu widzenia praktyki stosowania prawa konkretne przypadki złamania reguł postępowania możliwe są do ujawnienia wyłącznie poprzez analizę materiału dowodowego danej sprawy, który może sugerować (np. treść protokołu), że zeznania lub wyjaśnienia mogły zostać uzyskane metodami niedozwolonymi (zob. głośna medialnie sprawa doktora Mirosława G. sądzona przez sędziego Tuleyę, który zwrócił uwagę na przesłuchiwanie świadków przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego w warunkach nocnych). Wymaga to zawsze bezpośredniego kontaktu ze świadkiem lub oskarżonym, bez tego ocena jedynie samych akt postępowania może być obarczona ryzykiem poważnej pomyłki w tym zakresie. Jeśli do naruszeń zasad przesłuchania lub odbierania wyjaśnień doszło, należy zwracać uwagę sądu na te okoliczności, dowód w ten sposób bowiem uzyskany nie może wpływać na ocenę rozpoznawanego stanu faktycznego ani stanowić podstawy wyrokowania. Jak wskazała Izba Karna Sądu Najwyższego w wyroku z 10 sierpnia 2005 r. (sygn. akt II KK 410/04): „Ocena dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub zeznań świadka jest wypadkową zarówno oceny treści wypowiedzi danej osoby, jak i oceny dotyczącej samej osoby, to zaś może być dokonane pod warunkiem poznania przez każdego sędziego całej treści oświadczeń dowodowych określonej osoby. Przy analizie okoliczności wpływających na ocenę oświadczeń dowodowych zwrócić należy uwagę na dwa aspekty oceny takich oświadczeń: ocenę wypowiedzi i ocenę podmiotu wypowiedzi, a inaczej mówiąc, potrzebę uwzględnienia przy ocenie środka dowodowego także oceny źródła dowodowego. Odrywanie od siebie tych dwóch aspektów oceny dowodów może prowadzić do błędnych ustaleń faktycznych. Tylko w takiej koincydencji może być realizowana zasada swobodnej oceny dowodów”. Szczegółowe zasady gromadzenia dowodów, w tym z zeznań świadków i z wyjaśnień oskarżonego, są uregulowane w ustawach procesowych, tj. w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm., dalej – oraz w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia ( Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848 z późn. zm., dalej – Nie sposób tutaj cytować setek przepisów dotyczących tej materii, dlatego odsyłam do powołanych wyżej ustaw proceduralnych. Stanowią one właśnie gwarancję, że postępowanie organów ścigania nie jest swobodne i musi mieścić się w ramach prawa, jednak jak w każdej dziedzinie życia, w której uwidacznia się wpływ czynnika ludzkiego, mogą zdarzyć się określone nieprawidłowości, które powinny spotkać się z reakcją sądu. W świetle przepisu art. 171 § 1 osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Jeżeli osoba przesłuchiwana nie ukończyła 15 lat, czynności z jej udziałem powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone w obecności przedstawiciela ustawowego lub faktycznego opiekuna, chyba że dobro postępowania stoi temu na przeszkodzie (art. 171 § 3 Nie wolno zadawać pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi (art. 171 § 4 Wedle art. 171 § 5 „niedopuszczalne jest: 1) wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej, 2) stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem”. Organ przesłuchujący uchyla pytania określone w § 4, jak również pytania nieistotne (art. 171 § 6 Wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w § 5 nie mogą stanowić dowodu (art. 171 § 7 Przepis ma zastosowanie odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 39 § 2 Warto wskazać w kontekście powyższego przepisu na treść ważnego wyroku Izby Karnej SN z 16 marca 2010 r. (sygn. akt III KK 302/09). Zgodnie z jego tezą: „Wyjaśnienia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi nie mogą stanowić dowodu nawet wówczas, gdy ich prawdziwość jest nie tylko niewątpliwa, ale nawet bezsporna. Swoboda wypowiedzi w rozumieniu art. 171 § 7 oznacza brak przymusu w sferze woli człowieka, a także brak zakłócenia świadomości. Jest to możliwość decydowania przez przesłuchiwanego, zgodnie z własną wolą, o treści składanej przez niego wypowiedzi, w sytuacji gdy żaden czynnik zewnętrzny nie krępuje go w formułowaniu tych wypowiedzi. Jest to stan, w którym przesłuchiwany zachowuje pełną, nieskrępowaną możliwość formułowania swego oświadczenia dowodowego, zgodnie ze swoją wolą. Brak swobody wypowiedzi powstaje wówczas, gdy zaistnieją podczas przesłuchiwania takie warunki, które powodują, że formułując swą wypowiedź, przesłuchiwany ma na uwadze inne okoliczności towarzyszące czynności przesłuchania i w ten sposób oświadczenie dowodowe nie jest wyrazem tylko jego woli, gdyż jest ona skrępowana przez te okoliczności albo znajduje się on w stanie, w którym nie może panować nad swoją wolą. Nie wyłącza swobody wypowiedzi podejrzanego jego stan psychiczny wywołany swoistym »załamaniem się« w wyniku np. zastosowania odosobnienia (zatrzymania, aresztowania) czy przedstawionych dowodów, jeżeli nie towarzyszą temu niedozwolone metody przesłuchania”. Jak stanowi przepis art. 192 § 2 jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego spostrzeżeń, sąd lub prokurator może zarządzić przesłuchanie świadka z udziałem biegłego lekarza lub biegłego psychologa, a świadek nie może się temu sprzeciwić. Nie jest to „pomoc psychologiczna”, której adresatem i beneficjentem jest świadek, w znaczeniu jakie sugeruje Pani w swoim zapytaniu, uczestniczący bowiem w przesłuchaniu biegły lekarz psychiatra lub biegły psycholog działa tutaj w interesie wymiaru sprawiedliwości, aby pomóc ustalić zdolność danej osoby do pełnienia roli świadka. Świadek sam może poprosić, aby w jego przesłuchaniu wzięła udział taka osoba, ale ostatecznie to od oceny sytuacji przez sąd lub wcześniej przez prokuratora zależy, czy odebranie zeznań do protokołu odbędzie się z udziałem biegłego. Dla celów dowodowych można również świadka, za jego zgodą, poddać oględzinom ciała i badaniu lekarskiemu lub psychologicznemu (art. 192 § 4 Przepis art. 192 ma zastosowanie odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 41 § 1 Zarówno świadek, jak i oskarżony mogą odwołać odpowiednio swoje zeznania i wyjaśnienia w toku dalszego postępowania, również przed sądem, jeśli mają poczucie, że nie odpowiadają one prawdzie ani ich percepcji dotyczącej zdarzeń przeszłych (art. 389 i 391 W ostateczności, jeśli dowody, na których oparte zostało prawomocne orzeczenie sądu, zostały uzyskane w wyniku przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia (np. przyznanie się do winy w wskutek przemocy, torturowania, groźby bezprawnej), to należy złożyć wniosek o wznowienie postępowania (art. 540 § 1 pkt 1 Warunkiem jest jednak uprzednie ustalenie przestępności czynu prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie zapaść nie może z uwagi na okoliczności uniemożliwiające ściganie, o jakich mowa w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 ( przedawnienie karalności, śmierć oskarżonego). W takim wypadku wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karnego lub o umorzeniu tego postępowania) – art. 541 W aktualnie obowiązującym porządku prawnym samo przyznanie się do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia nie stanowi głównego dowodu, na podstawie którego może nastąpić wydanie wyroku. W nowożytnych systemach prawnych nie obowiązuje bowiem zasada głosząca, że „przyznanie się jest królową dowodów” (łac. confessio est regina probationum). Jeśli zatem organ prowadzący postępowanie przygotowawcze dysponuje wyłącznie takim przyznaniem się, to jest to zbyt mało, aby wykreować na tej podstawie i wnieść do sądu akt oskarżenia lub wniosek o ukaranie sprawcy wkroczenia. Sąd powinien takie pismo zwrócić do uzupełnienia materiału dowodowego. Trudno mi wypowiadać się na temat sprawy Pani brata, gdy nie mam możliwości zapoznania się z aktami tego postępowania, zgromadzonym materiałem dowodowym, brak też informacji, jaki zarzucono mu czyn. Chciałabym też zwrócić uwagę na bardzo istotną okoliczność, a mianowicie fakt, że jeśli ktoś korzysta z porad lekarza psychiatry, nie musi wcale oznaczać, że nie jest w stanie rozpoznać znaczenia swego czynu ani pokierować świadomie swoim postępowaniem, a więc że można by mówić o istnieniu podstaw do kwestionowania jego poczytalności. Czyn zabroniony można popełnić w stanie niepoczytalności lub w stanie poczytalności ograniczonej, wywołanej chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym czy innego rodzaju zakłóceniem czynności psychicznej (art. 31 Kodeksu karnego oraz art. 17 Kodeksu wykroczeń), ograniczenie poczytalności może wynikać także np. z przyjmowanych silnych leków psychotropowych. Jeśli z taką sytuacją mielibyśmy potencjalnie do czynienia w sprawie Pani brata, to wykluczałoby to skazanie lub ukaranie, a zamiast takiego zakończenia sprawy postępowanie o wykroczenie powinno zostać umorzone, ewentualne zaś postępowanie karne winno zamknąć się orzeczeniem któregoś ze środków zabezpieczających. Katalog środków zabezpieczających zawierają przepisy art. 93-100 Kodeksu karnego, przykładowo jest to umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym, stosowane tylko w ostateczności, umieszczenie w zakładzie karnym, w którym są stosowane środki lecznicze lub rehabilitacyjne, skierowanie na leczenie ambulatoryjne lub rehabilitacyjne, umieszczenie w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Podkomisja Antoniego Macierewicza wysłała kilka wezwań na przesłuchania. Wezwania zostały sformułowane w tak charakterystyczny sposób, że prawdopodobnie więcej z przesłuchań dowiedzą się przesłuchiwani niż przesłuchujący. Na przykład w kluczowej sprawie – o co chodzi? Źródło: Przesłuchanie, czyli kto, kogo i na jakiej podstawie W postępowaniu przygotowawczym wydano wobec Ciebie postanowienie o przedstawieniu zarzutów i złożyłeś wyjaśnienia jako podejrzany. Dużo czasu nie minęło, liczyłeś na szybkie zakończenie sprawy (może nawet umorzenie), aż tu nagle otrzymujesz z sądu akt oskarżenia i wezwanie na rozprawę. Zaczynasz się zastanawiać: co powinieneś teraz zrobić, jak będzie wyglądać przesłuchanie przed sądem, czy należy skorzystać z pomocy adwokata, jakie są Twoje prawa i obowiązki?Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w niniejszym jest oskarżony i jakie ma prawaOskarżony to osoba, wobec której został skierowany akt oskarżenia do sądu lub wobec której oskarżyciel publiczny skierował wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy. Jako oskarżony masz prawa składać wyjaśnienia, jak również, bez podania jakichkolwiek powodów odmówić składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne pytania. O przysługującym prawie do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień, odpowiedzi na poszczególne pytania czy możliwości składania wniosków dowodowych należy oskarżonego pouczyć. Przewodniczący pyta oskarżonego czy zrozumiał treść aktu oskarżenia oraz czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu i czy chce złożyć wyjaśnienia. Na początku oskarżony ma możliwość swobodnego wypowiedzenia się co do sprawy a następnie może odpowiadać na postawione pytania, które zadawane są przez sąd i strony np.: obrońcę czy prokuratora. Możliwe jest również, według wyboru oskarżonego, odpowiadanie jedynie na pytania swojego obrońcy (jeżeli go ustanowiłeś lub został Ci przyznany obrońca z urzędu), na pytania sądu lub oskarżyciela publicznego (prokuratora, prokuratora wojskowego, policji itd.). Oskarżony może złożyć wyjaśnienia na każdym etapie prowadzonego postępowania sądowego. Nie ma więc żadnych przeszkód do tego, aby takie wyjaśnienia składane były nawet poucza również, że oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia co do każdego dowodu. Przykładowo, jeżeli jesteś obecny na sali rozpraw podczas przesłuchania świadka, oprócz możliwości zadawania mu pytań, masz również prawo po zakończeniu przesłuchania ustosunkować się do złożonych przez świadka odczytanie wyjaśnieńJeżeli oskarżony nie stawi się na rozprawie, odmówi składania wyjaśnień, jego wyjaśnienia będą różnić się od poprzednio złożonych w postępowaniu przygotowawczym lub oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytać poprzednio złożone przez niego wyjaśnienia w tej sprawie. Następnie po odczytaniu przewodniczący zwróci się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego treści i wyjaśnienie powstałych przy czynnościach dowodowychOskarżony może być obecny przy wszystkich czynnościach postępowania dowodowego, jednakże przewodniczący ma możliwość usunięcia oskarżonego z sali rozpraw, gdy jego obecność mogłaby oddziaływać krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego czy świadków. W takich przypadkach istnieje również możliwość przeprowadzenia przesłuchania na odległość z wykorzystaniem urządzeń obrony oskarżonegoZ doświadczenia wiem, że odniesienie przez oskarżonego sukcesu w postępowaniu karnym w dużej mierze uzależnione jest od skrupulatnego przygotowania linii obrony. Oskarżeni (czy też podejrzani) często nie wiedzą czy w danej sprawie należy złożyć wyjaśnienia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, czy też po prostu skorzystać z przysługującego prawa i odmówić ich złożenia. Zdarzają się sytuacje, że podejrzany, często pod wpływem chwili, składa wyjaśnienia na policji czy w prokuraturze, podlegając sugestiom przesłuchującego i licząc na szybkie zakończenie sprawy, po czym zgłasza się do obrońcy dopiero w momencie otrzymania aktu oskarżenia i wezwania na rozprawę. Sąd dysponuje w takim przypadku poprzednio złożonymi wyjaśnieniami (często podejrzany przytaczając okoliczności i odpowiadając na pytania nieświadomie potwierdza zasadność przedstawionych zarzutów). Twoje wyjaśnienia (obojętnie, na którym etapie zdecydujesz się je składać) powinny być jasne, spójne, logiczne, rzeczowe i przede wszystkim muszą korespondować z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Możesz zmieniać swoje wyjaśnienia, ale za każdym razem muszą być one zgodne z ww. regułami, gdyż w przeciwnym razie możesz zostać uznany przez sąd za oskarżonego przed sądem – O czym warto pamiętać?W przypadku, gdy zostałeś wezwany na przesłuchanie, obojętnie w jakim charakterze (w postępowaniu karnym lub karno-skarbowym świadek również może ustanowić pełnomocnika), warto zwrócić się o pomoc do adwokata. Spotkałem się niejednokrotnie z sytuacją, gdy zgłaszał się do mnie klient będąc już oskarżonym w sprawie, myśląc, że na etapie postępowania przygotowawczego nie jest jeszcze potrzebny mu obrońca, bo jak pójdzie wyjaśnić jak to faktycznie wyglądało, to policjant mu uwierzy i na pewno sprawa zostanie umorzona. Takie zachowanie często jest przysłowiowym ?strzałem w kolano?, gdyż będąc jeszcze podejrzanym przedstawiał okoliczności na swoją niekorzyść lub usłyszał takie pytania, których kompletnie się nie spodziewał i nie wiedział, jak ma wybrnąć z takiej sytuacji. Po przesłuchaniu okazywało się zatem, że podejrzany potwierdzał zasadność przedstawionych mu zarzutów, natomiast później składane wyjaśnienia w sądzie i powstałe rozbieżności tylko pogarszały jego zawsze propozycja złożona przez policjanta czy prokuratora, żebyś przyznał się do winy i dobrowolnie poddał karze będzie dla Ciebie najkorzystniejszym rozwiązaniem. Pamiętaj, żeby nie podlegać sugestiom, iż w przypadku podjęcia obrony wyjdziesz na tym gorzej, a sąd skaże Cię na surowszą karę, gdyż często sytuacja jest całkiem mogą być Ci zadawane pytania sugerujące odpowiedzi i niedopuszczalnym jest wpływanie w jakikolwiek sposób (np. za pomocą przymusu, groźby, hipnozy) na Twoje wypowiedzi. Takie pytania powinny być automatycznie uchylane przez przesłuchującego. Wiem z praktyki, że pytania sugerujące są często zadawane oskarżonym, dlatego też tak ważna jest obecność obrońcy na przesłuchaniu, który będzie wiedział, jak zareagować w takiej sytuacji i natychmiast będzie wnosił o uchylenie takich pytań, żebyś nie potwierdzał okoliczności dla siebie niekorzystnych. To organy ścigania mają obowiązek udowodnienia Twojej muszę mówić prawdę jako oskarżony?W przeciwieństwie do świadka, który składa zeznania, jako oskarżony nie musisz mówić prawdy i nie grozi Ci za to odpowiedzialność karna. W praktyce wyjaśnienia oskarżonego często oceniane są przez sąd z dużą ostrożnością. Nawet przyznanie się do winy nie musi być traktowane jako główny dowód w sprawie, w szczególności, gdy z okoliczności sprawy wynika, że czyn został popełniony przez inną osobę, natomiast oskarżony próbuje uchronić kogoś przed z wyjaśnień oskarżonego nie może być zastępowany treścią pism, zapisków czy urządzeń. Jeżeli w jakiejkolwiek kwestii ktoś zabierze głos, obrońcy i oskarżonemu przysługuje głos o wydanie wyroku skazującegoOskarżony, któremu zarzucono popełnienie przestępstwa nieprzekraczającego 15 lat pozbawienia wolności, do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd może uwzględnić złożony wniosek, gdy okoliczności przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Trzeba jednak mieć na uwadze, iż uwzględnieniu wniosku nie może sprzeciwić się prokurator czy obecny na sali pokrzywdzony. Sąd może dokonać zmian w złożonym wniosku i od wskazanej zmiany uzależnić jego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. To oskarżyciel musi wykazać, że popełniłeś zarzucany w akcie oskarżenia czyn. Nie musisz dowodzić swej niewinności, ale masz prawo podjąć stosowną inicjatywę o swoje interesy na każdym etapie prowadzonego postępowania! Nasza Kancelaria posiada duże doświadczenie w sprawach karnych i możesz być pewny, że zawsze proponujemy najkorzystniejsze rozwiązania dla naszych formularzaPrzeczytaj także:Obrona konieczna – na czym polega i jakie są jej graniceSkładanie fałszywych zeznańPrzesłuchanie świadka przed sądem

co mówić na przesłuchaniu